در سال نو آوري و شكوفايي ما هم آمديم و انتقاد مان را نوآورانه به صورت چكامه و منظوم در آورديم.پيش كش به شما:

بخوانيد كه توصيف ايران است اين ايران،در زمان محد رضا و رضاخان است

شرح آن به بيان زير شيرين است

حكومت آن غلام مستكبران است تاريخ و فرهنگ مردم آن در موزه هاي جهان است

ثروت مردم آن از آن شاهان است و اما نفت آن كه هديه اي به آمريكا و غربيان است

حكم ايرانيان وطن پرست زندان است هر كه استقلال وطن طلب كند،تيرباران است

غوت قالب مردم به قولي آسان است چرا كه افسار آن به دست اربابان است

و آن قول چنين است كه غوت قالب مردم نان است كاه و يونجه فراوان است

و كش لقمه به زبان پهلوي زندان است

حكوومت رضا رو به پايان است سردار سپه از اين واقعه نالان است

قزاق شاهان ايران را ارمغان بسيار است كه معروفترين آن كاپيتولاسيون است

هر كه در ايران،در آن موقع ترقي مي كند شاه ايشان را به زندان مي كند 

پس بدان رندان، در اين سامان بي سامان، بازي با جان مي كند 

چرا بي سوادان در اين سرزمين همچو شاهان مي شدند خردمندان همش زندان و تبعيد مي شدند

نوكر آمريكا و انگليس شدن آسان است بسان وارد شدن به زندان است ولي عكس آن كه رها شدن از آنان است

زمان شاه فرهنگ پارسي ويران شد غرب پرستي نماد ايران شد فكر اين مردم هراسان شد

كلنل پسيان براي آنها بيگانه است و عارف نيز بلاي جانشان و ديوانه است

خداي آنها غرب و بيگانه است از دست اين قوم ايران آباد ويرانه است

شمار زنانشان به تعداد ستارگان است بي معني برايشن سده و مهرگان است

آري اين سرزمين ايران است ثروتش براي غربيان است شاه از اين واقعه خندان است

كشتار در اين سرزمين جانانه است بي ند و باري كار روزانه است 

در جهاني كه رو به سامان است گيله مردا! اين چه بحران است؟چرا وضع مملكت نابه سامان است؟

بحرين از ايران جدا شد آريا سرزمين ويران شد انگليس عنان گير مجلس شد

استراتژي ملوكانه چه قدر رندانه است كشوري كه ويرانه و پر زديوانه است امروز شش لول بند و نظميه است

ماجراي اين زمين گم شده بحرين چگونه است؟ آيا بخششي ملوكانه است؟

رسم اين خاندان با آريا سرزمين بيگانه است به خدا قسم كه اين شاه ديوانه است

گيله مرد حيران سواد ملوكانه است كه رسم الخط سواد چگونه است

خدمات ملوكانه واقعا چه قدر صادقانه سات گويا رفيق ايران بيگانه است

براي همين است كه وضع مملكت اين گونه است حكومت رضاخاني اين گونه است

دين براي خران است محبت و عشق و عاطفه توهمي دخترانه است غرب الگوي ايران است  اينان سخن رضا خان است

حاكم هرمزگان به جنگ با انگليس شد جان وي فداي ايران شد چه كنيم كه سزاي ياران بدين گونه است؟

حكم ياران بدين گونه است حكم ميهن پرست تيرباران جانانه است اين كشور كشوري ملوكانه است!

هر كه در خال دفاع از ايران است بلا شك حكم او تيرباران است

حاكم بوشهر به فرمان رضا از نفس افتاد! و به دستور رضا به رندان افتاد اين فكر به ذهن كچل افتادهر كه با امگليس درافتاد ور افتاد شايد بدين گونه مهر پيرمرد به دل پيرزن افتاد

دخترش كنيز كفتارات شد پسرش برده ي آن مردم شد و همسرش.......روانه ي زندان شد

عاقبت ميهن پرست اين شد ستاره اي زآسمان كم شد هي هر چه رضا ستاره اي از اين شهر بربايد اين شهر ستاره اي بزايد  اين قطعه براي آن شهيد راه كشور  از ابتدا تا انتها تا ابدالدهر

اين سر كه نشان سر پرستي است امروزه رها زقيد هستي است 

با ديده ي عبرتش ببينيد كاين عاقبت وطن پرستي است

كشوري كه شاه آن خادم بيگانه است بلاشك حكم آن سرززمين تا به ابد ويرانه است

رضاشاه و پيري و معركه گيري عاقبت با روس و انگليس درگيري

در اين برحه ي خاص زماني تو ايران ما را سه حالت ببينبي

جنوبي كه غربي،شمالي تزاري،مياني زمين تجاري  فقط از براي زن و چه داري

براي شاه قزاق فراري

ملتي كه بدون آسايش است به لطف رضا امروز كلت و هفت تيركش است!

اين كشور ما اگر چه امروز ذليل است  ولي اين مردم آن است كه شاد و دلپذير است

چون كه به ما كمر به همتي نبستيم  امروز به پيش غربيان كاسه بدستيم!

اين شاه اگر ذره اي از علم در او بود وضع مملكت چنين نمي بود اين كشور ما دست اجانب نمي بود

آخر اي خائن مزدور اي كه مي شود حاصل عمرت همه يك گور

كاري بكن و درد از اين شهر دوا كن اين كشور پيروز از اين وضع رها كن

هر كسي رها باشد و ديندار و زابدال چرا عاقبتش دار و سيه چال؟

آخرين همايون،محمد كه مي بود؟ او نابغه اي،بالغ و خاضع همي بود!

از نبوغ او باشد همين بس كه نفت را مي فروخت ارزان به كركس!

در كشور ما در آن زمان اگر زهركس بپرسيدي جواب تو همين است:

كز سياست شاه فرومايه،همان نابغه ي دهر،خدا داند كه خر هم خنده مي بست

از بلوغ و فكر و فهم او چنين بگويم كز هوس بازي و عاشق شدند زشرم نگويم!

از خاضع و خاشع بودنش گويم چنين است  وسعت كاخ ملوكانه به اندازه ي چين است

اين ذات ملوكانه كه منفورترين است خوب من چه كنم كه قدرت زمانه اين است

فردا كه فريدون از كوه دماوند به اين قلعه و دژخيم روان است  

گر خدا بخواهد اين خاك بلند ما همان جاي برين است

از قدرت و ثروت به ضمانت يه پرزور هي لاف زند هر روز به يك جور

اين كشور من همان است كه يك روز هر روز وضع مردمش بهتر و بهروز

ما با عرب واحه نشين چرا يه دستيم؟ راست است كه ما حلقه برا نوكري بستيم

مگر فكر يه ايراني جز اين بود؟ كه ايراني كه از عرب رها بود

اين كشور ما مال شما ما كه برفتيم تا وارد زندان نشديم بار ببستيم

ما دل زوطن با چشم اشك آميز بستيم شما و شاهتان حال كنيد بگين كه هستيم 

 ما تا به ابد به فكر ساختن آفتابه هستيم!

اين كشور ما تا به ابد مال همين شاه تا بيفكند كشور زيباي مرا راحت در اين چاه

بر صفحه ي اين كشور ما ننگ رضا شاه بود تا ابدالدهر اين صفحه زروزگار ما تلخ تر از رهز

چند خنگ خدا نشسته اند به دور سلطان تا حال كنند رضا و عثمان

روزي كه رضاخان در بند اسير و هم عليل است آرياييان خوش حال و درباري حزين است

بر ديده ي بندگانشان شاه بود سايه ي يزدان تا كور كنند چشم همه وطن پرستان 

وطن به جان و عيش قزاق ارزاني  اين چنين است وطن پرست بازاري

از شاه كچل دل خوشي نداريم از مرگ براي شهرمان ترس نداريم

مردم به درك،غرب بماند باشد كه بدين سبب رضا شاه بماند

پيكر پاك شهيدان خدا روي زمين مي گندد اين رضا كچل مي خندد

من شاه شما، خدايتان هستم به ابد تكيه كن و گند زنان به شهرتان

آن چنان كنم من رضا شاه به اين ديارتان تا نبود ذره اي از خاك از اين كشورتان