تقابل ديدگاه هاي گاندي با صهيوني�

روزنامه جام جم:مهاتما گاندي درباره فلسطين و مساله يهود، در 3 مقاله مشهور وي در Harijan در 11 نوامبر 1938بيان شده است ؛ زماني که منازعه بين اعراب فلسطين و يهوديان مهاجر بتازگي آغاز شده بود.
وي ديدگاه هاي خود را در پي فشارهاي شديد بر وي ، بويژه از طرف محافل صهيونيستي بيان کرد؛ بنابراين وي مقاله خود را با اين عبارت آغاز کرد که دلسوزي وي هميشه با يهوديان بوده است ، چرا که آنان براي مدتي طولاني تحت فشار و آزار زندگي کرده اند.
ولي گاندي تاکيد کرد که «احساسات من ، مرا نسبت به عدالت نابينا نمي کند. تلاش يهوديان براي تاسيس يک کشور از نظر من چندان جالب توجه نيست. اين که يهوديان خواستار بازگشت به فلسطين هستند از نظر من موجه نيست. چرا يهوديان همانند ديگر مردمان روي زمين ، کشور خود را در جايي نمي سازند که در آن متولد شده و در آنجا زيسته اند؟»


 

بررسي واقع بينانه شرايط منتهي به

قطعنامه ۵۹۸ يك سال پس از تصويب بالاخره در ۲۷ تيرماه ۱۳۶۷ با پذيرش رسمى از سوى جمهورى اسلامى به جنگ بين ايران و عراق خاتمه داد و صلحى نسبى را در منطقه برقرار كرد.

اگرچه ترتيبات و مقررات قطعنامه به راحتى اجرا نشد و به دليل اختلافات نظر دو طرف در تفسير و اجراى مقررات آن و از همه مهم تر كارشكنى هاى عراق ، روند اجراى آن خصوصاً در ابتدا با مشكلاتى مواجه شد ولي به هر حال تصويب قطعنامه ۵۹۸ در ۲۰ ژوئيه ۱۹۸۷ (۲۹ تير ۱۳۶۶) براساس هفت منشور حكايت از آن داشت كه اعضاى شوراى امنيت به ويژه اعضاى دائمى آن تصميم جدى گرفته بودند تا صرف نظر از علت و انگيزه جنگ بين دو دولت به آن پايان دهند.


 

تاملى در كاپيتولاسيون 1343 شمسي

معناى لغوى و اصطلاحى كاپيتولاسيون

معاني مختلفي را در نظر گرفته اند از جمله: انعقاد عهدنامه,قرارداد, فصل موقت،capitular برميگردد به زبان لاتين و براي واژه تنظيم و بيان رئوس مطالب، شمارش عناوين، شرايط عهدنامه و ... . در اينجا منظور ما معانى لغوى اين كلمه نمى باشد بلكه آنچه براى ما اهميت بيشترى دارد، مفهوم اصطلاحى و حقوقى آن مى باشد كه عبارت است از نظام قضاوت كنسولى و برخى تضمينات و امتيازات و مصونيتهاى قضايى كه يك كشور به اتباع يك كشور خارجى مى دهد كه بر اساس آن اتباع آن كشور خارجى در كشور ميزبان محاكمه نمى شوند، بلكه در دادگاههاى مربوط به دولت خود مورد محاكمه قرار مى گيرند. در اين ممالك و سرزمينها به طور كلى حق قضاوت در مورد اعمال اتباع بيگانه حتى گاهى بدون رعايت اصل عمل متقابل از حدود صلاحيت مقامات قضايى محلى خارج بوده و تابع صلاحيت مقامات و بويژه مامورين كنسولى و سياسى دولت متبوعه خود مى باشد و دعاوى و شكايتها و محاكمه هاى مربوط به امور جزايى آنان به وسيله كنسول يا نماينده دولت متبوع آنان حل و فصل مى شود. (1)

اگر چه پيشينه چنين معاهداتى در تاريخ روابط بين دولتها به عهد امپراتورى روم باستان برمى گردد، اما سابقه كاپيتولاسيون به آن مفهومى كه ذكر شد، يعنى قراردادهاى كاملا يك طرفه، به دوره امپراتورى عثمانى و روابط آن با دولتهاى اروپايى در سالهاى آغازين عصر جديد مربوط مى شود. در سال 1535 م. سلطان «سليمان اول » معروف به «سليمان قانونى » پادشاه عثمانى با «فرانسواى اول، پادشاه فرانسه، عهد نامه بازرگانى منعقد ساخت و به موجب آن براى اولين بار مقرر گرديد كه اتباع فرانسه، در خاك عثمانى تابع احكام كنسولى كشور خويش باشند. اين معاهده به وسيله سلاطين ديگر عثمانى تكميل شده و در سال 1740 م. كامل گرديد. به موجب اين پيمان به تجار فرانسوى در خاك عثمانى آزادى مذهبى و فردى اعطاء و مقرر شد كه دعاوى جزايى و حقوقى اتباع فرانسه به وسيله كنسولهايى كه از جانب پادشاه فرانسه معين مى شدند، طبق قوانين و سنن فرانسه رسيدگى و قضاوت گردد. (2)

اما سابقه كاپيتولاسيون در ايران به عهد حاكميت قاجارها و قرارداد ننگين تركمنچاى، كه بين ايران و روسيه در سال 1828 منعقد گرديد، باز مى گردد. در فصول هفتم و هشتم اين قرارداد، به طور واضح به اعطاى حق قضاوت كنسولى به روسيه اشاره شده است.

فلسفه ظهور مقوله كاپيتولاسيون در روابط بين دولتها مى تواند عوامل متعددى داشته باشد. اين عوامل عبارتند از:

1- عامل سياسى:

تفوق سياسى كه قومى بر قوم ديگر پيدا مى كند. اين برترى در مواردى ستاندن امتيازات قضايى را از قوم مغلوب در كنار اخذ امتيازات ديگر به همراه داشته است. تحميل كاپيتولاسيون اول (1828 م.) بر تاريخ معاصر ايران به علت همين برترى سياسى طرف مقابل در جنگهاى ايران و روس بود. مطمئنا نويسنده، اين عامل را به عنوان علت عام و قابل تعميم در همه كاپيتولاسيونها نمى داند، چرا كه قابل تعميم نيست. به عنوان مثال معاهده سال 1535 م. بين سلطان عثمانى و پادشاه فرانسه دقيقا در زمان اوج اقتدار امپراتورى عثمانى منعقد شده است بنابراين، حتما، دليل ديگرى وجود داشته است.

 

افراد نزديک به استالين از نيت او درباره جنگ باخبر بودند

پنجاه سال قبل، در روز 5 مارس سال 1953، ژوزف استالين رهبر كمونيست هاي اتحاد جماهير شوروی سابق درگذشت.

حيات سياسی او به عنوان خودکامه ای که بر زندگی ميليون ها انسان استيلا داشت طی چند دهه مورد تجزيه و تحليل و موشکافی قرار گرفته است.

آيا استالين پس از خونريزی مغزی به دلايل طبيعی جان باخت يا چون قصد هدايت اتحاد جماهير شوروی به سوی جنگی نافرخنده را داشت توسط اطرافيانش به قتل رسيد؟


استالين و محفل سياسی اطراف او از جمله لاورنتی بريا (رئيس کا گ ب)، نيکيتا خروشچف (رهبر بعدی شوروی)، نيکولای بولگانين و جورجی مالنکوف، شب 28 فوريه را طبق معمول آغاز کردند.

آنها ابتدا به تماشای فيلمی در کاخ کرملين نشستند و سپس برای شرکت در ضيافت شبانه ديگری به ويلای استالين در فاصله ده دقيقه ای مسکو رفتند.

در ساعات اوليه روز بعد يعنی روز اول ماه مارس، مهمانان استالين به خانه های خود در مسکو بازگشته بودند.

آنچه پس از آن روی داد برای مردی مانند استالين که وسوسه ای جنون آميز نسبت به امنيت خود داشت عجيب به نظر می رسد. او محافظان خود را مرخص کرد و گفت تمام شب مزاحمش نشوند.

همين تغيير در نحوه رفتار استالين بود که توجه ادوارد رادزينسکی، مورخ روس را جلب کرد. او چند سال قبل موفق شد "پيوتر لوزگاچف" يکی از محافظان آن شب استالين را يافته و با او ملاقات کند.


خاطرات لوزگاچف از وقايع آن شب، رادزينسکی را درباره علت واقعی خونريزی مغزی و مرگ استالين به شک انداخت.

محافظ استالين تاييد کرد که آن شب نه خود استالين بلکه خروستالف، سرمحافظ استالين بود که دستور آزادباش را داده بود.

لوزگاچف گفت: "اگر استالين بود به طعنه از محافظان می پرسيد: "می خواهيد به رختخواب برويد؟" و چنان به ما خيره می شد که ما جرات نمی کرديم بگوييم بله! بنابراين ما از شنيدن دستور خروستالف حسابی شاد شديم و بدون آنکه به آن فکر کنيم به رختخواب رفتيم."

صبح روز بعد استالين تا ديروقت از اتاقش خارج نشد.


 

یهودیان عاملان جنگ!

توطئه اي كه جنگ جهاني اول را بر پا كرد و باعث متلاشي شدن امپراطوري عثماني و قطعه قطعه شدن كشورهاي اسلامي شد با جنگ جهاني دوم كار خود را تكميل كرد يعني آنها(يهوديان) به اين نتيجه رسيدند كه بايد يك حادثه اي مثل همان چيزي كه هرتزل گفته بود كه من اروپا و دنيا را به آتش مي كشم تا به مقصودم برسم رخ مي داد. برخلاف تفسير رايج و برخلاف آنچيزي كه در كتب وحتي كتب درسي نوشته شده كه گفته مي شود جنگ جهاني دوم در اول سپتامبر 1939 با تجاوز قواي آلمان هيتلري به لهستان شروع شده من به شما مي گويم اين يك دروغ بزرگ است

زخم التيام نيافته برلين

به بهانه هفدهمين سال فروپاشى نماد كمونيسم
ديوار برلين به عنوان تنها نماد جنگ سرد در آگوست سال ۱۹۶۱ ميلادى ساخته شد.من كه در آن زمان يك نوجوان بودم همراه با خانواده ام در آلمان غربى زندگى مى كردم و هر بار كه از كنار ديوار برلين مى گذشتم از خودم مى پرسيدم كه آيا اين ديوار روزى فرو خواهد ريخت؟سرگرمى من در آن روزها پياده روى در امتداد ديوار برلين، ايستادن روى سكوى واقع در سمت غربى دروازه Branden burg در برلين غربى و تماشاى سربازان آلمان شرقى بود.